عـيـد است امّـا ...

كـوتـاهـي مـسلـمـانـان درباره واقـعـه غـدير خـم، فرجام خونين حادثه عـاشـورا و كـربـلا و شـهـادت مظلومانه امـامـان بعـدي را رقم زد.

و كـوتـاهـي مـسلـمـانـان در مـهـجـور گزاردن قرآن كريم هم غـيـبـت امـام زمـان عجل الله تعالي فرجه الشريف را در پي داشت.

نـافـرمـانـي از فرمان الهي و حضرت مـوسـي عليه السلام ( پس از شكافتن رود نيل و ... )  40 سـال قحطي و سرگرداني بني اسرائيل را در پي داشت.

اما آنها متوجه شدند و تـوبـه كردند، ولـي مــا پس از هزار و اندي سال، « نـه » 

عـيـد است امّـا ...

     « قـرآن » و « غـديـر » هـر دو تـنـهـا       

« قرآن » و « غدير » هر دو مهجور

از شاه و وزير، هر دو رنجور

در حرف و سخن، قصيده بسيار

در وقت عمل، هميشه معذور

 

« قرآن » و « غدير » هر دو مظلوم

در وقت عمل، نگشته معلوم :

ما خدمت آن دو مي نماييم؟!!

يـا خدمت ماست هر دو محكوم؟!!

 

« قرآن » و « غدير » هر دو تنها

محصور ميان ما و من ها

امروز خم غدير، مهدي عج است.

ماييم و حديث انجمن ها !

 

« قرآن » و « غدير » و ماه ماتم

رمزي است ميان اين سه پرچم

يك عمر عزا از آن به پا شد،

يك لحظه جدا شد اين دو از هم

 

« قرآن » و « غدير » و يك محرم

درسي است براي نسل آدم

در غربت آن دو شد سيه پوش

از خون حسين ع جمله عالم

 

« قرآن » و « غدير » هر دو پر درد

از امت بي وفـا و نـامـرد

گويند تو را كه : اي مسلمان !

بر عهد خـم غـديــر برگرد.

 

عيد غدير 1398 - تهران 

منبع : فرهنگ آموزش قرآن در آموزش و پرورش ايران |تــلــنــگــر
برچسب ها : غدير ,قرآن ,كـوتـاهـي مـسلـمـانـان